Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı düzenlenebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görme kapasitesini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne gösteren kameralar gibidir. görme merkezimizde kullandığımız görsel alanlar, görüntüleri işlemek için geliştirilmiştir. Hafif bir kirli veya bozukluk görme işlemine aksatabilir. Netice olarak, nöral iletişimin aksaması görüntüleri engelliyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, gözleri sağlıklı olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar neden bir kısmının kapanmasına sebep olabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşamayışı dünyanın kısmen karanlık gerçek dışı neden olabilir. Böylece, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir personal durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu nöral kayıp, görüntüler eksiklikler veya ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı çok küçük olmayan alanlar, konuların dışındaki riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, görmedikleri kısıtlı görüntüleri düşünmeden fark edemeyebilir düşebilirler. enteresan olan ise, sinirsel yapının bu tür durumlara yapılan bozuklukları sayesinde görme bölgesi kısıtlı durumunda. Örneğin, bir kişi yemeğini sadece görebildiği kısmını yer. Bu durumun en ilginç örneği, Anton Sendromu adlandırılan bir hastalık şeklidir. Beyin hasarına genellikle tedavi bulunmamakla birlikte, öznel kişilerin gördüklerini kesin olduğunu kabullenmesi çok zordur. Bu ilginç problem, gerçekliği algılama kavrayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken hasarlar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve tanımlanmış şekillerin görünmesine sebep olabilir. O durum, görsel halüsinasyon görünümleridir dahilinde genellikle kayıplar ile görülür. Sinirsel yapılar dışarıdan yeterli görüntü güdüsü almadığında, zihin belleklerini kullanmaya işler başlatır. Netice olarak, zihin eksik katharıs, boşluk, anı veya spontane canlandırılmış sembolleriyle doldurmaya çalışır, bize yapay düzen sunabilir. Gönüllüler bu|bu|n] görünümlerin çoğu zaman gerçek olmadığını toplamda son derece korku ve şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı gören sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Felç sonrası, Alzheimer veya ciddi beyin rahatsızlıkları içerir. Bu sendrom, görme alanlarının eksikliğine bağlı ortaya çıkan reaktif beyin ile ilgili örneğidir. Görme alanındaki çekilen şeylerin gerçek olduğunu zihin idrak edebilirler. Bu bağlamda, görsel sorun görüntüleri gören bireylerin, psikolojik etiketler yerine, detaylı beyin tetkikleri yaptırmaları önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, önemli adımların atılmasını gerektirir. Bireylerin erken kontrol edilmesi, nöral yolların esas kullanılabilir hücrelerini aktif hale getirilerek kaybedilen yetileri yeniden öğrenmeye destek olabilir. Verilen özelleştirilmiş göz egzersizleri ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların kullanım alanlarını daha etkin kavramalarına olanak sağlar. Sonuçta rehabilitasyonlar, hastaların çevrelerini dikkatle taramayı edindirmesini destek verir, düşmelere karşı koruma yükselir. Bu süreç sayesinde, hastalar işbirliği yaparak özgür yaşamlarını başarılı olabilir.